Yıl sonu gösterisi & bir aşk daha bitti

Zamane efesi :) Yıl sonu gösterisi fotoğraflarının kalanlarını da düzenleyebildim en sonunda. Bu kostümleri bir önceki giyişlerinde, biz de çizmelerini giydirmiştik ve ayakları çok üşümüştü. Bu kez önlem aldık:P gösteri salonuna doğru gidiyorlar. Ne tatlılar değil mi?

Read more »

Devlet okulunda itiraz işe yarar mı?

Alpi kuşumun okul durumundan bahsetmedim bir süredir.Bu sene itibariyle Alpi, seçtiğimiz bir devlet okulunun anasınıfına gidiyor. Mevcutları hayallerimden bile iyi çıktı; sadece 13 çocuk var. Hastalık, tatil vb sebeplerden dolayı genellikle 7-9 çocuk oluyorlar. Küçük bir okul. Sabahçı-öğleci toplam 300 öğrenci var. Muhit güzel. Çocuklara bakınca gerçekten çocuk görüyor insan.

Read more »

Benim uydurduğum biri Tostoroman!

2 sene once "Bir Dolap Kitap" da tanıtılan bir kitap sayesinde hayatımıza 2 isim girdi: Yazar Julia Donaldson  ve çocuk kitapları ilüstratörü Axel Scheffler. (Kitabı Türkçeye çeviren Yildırım Türker' i de unutmamak gerek. Zira biz bu kitabı başka türlü bu kadar sever miydik bilemiyorum.) Ve  Gruffalo yada Türkçe adıyla Tostoraman' ı okumaya başladık. Çok iyi hatırlıyorum; bir kriz gecesiydi. Zar zor ikna edip yatırdığım Alpi, tepiniyor ve beni oldukça zorluyordu. Birden, önceden başucuma koymuş olduğum kitabı alıp alçak sesle okumaya başlamıştım. Anında susmuştu. O geceden sonra da sık sık elimize aldık bu kitabı. Sonra Tostoraman' ın Yavrusu da giriverdi hayatımıza. Yavrusunu da çok sevdik.

Read more »

Anaokulu seçmek

Birer hafiye olmak zorunda bırakılıyoruz. Doğruya doğru. Gözümüzden sakındığımız yavrularımız söz konusu. Kimimizinki ilk kez ana kucağından ayrılıyor, kimimizinki yaşamaması gerekenleri tecrübe etmiş. Öncesi de önemli, sonrasi da.
Bizim Alpi ile okul maceralarimizda bazen bile bile lades demek zorunda kaldim, bazen gönlüme göre kurumlara denk geldik. Hem öğretmen hem anne olarak bir kurumda bulunmak çok çok farklı bir şey. Buna daha sonra değineceğim.
Bu postun konusu, bir okul öncesi kurum seçerken nelere dikkat etmemiz gerektiği. Ana hatlarıyla başlayıp; detaylara ineceğim.

Read more »

Helsinki ve bizim okul

 (Geçen haftanın notlarından devam..)

Read more »

Bugün burada

Gözümün biri tv' de Whistleblower; diğeri netbook' un ekranında. Bir süredir savsaklıyorum blogu. Halbuki bir yazı dizisi hazırladım. Maksat paylaşmak. Bir dizi röportaj sürprizim var. Ama bazen gerçek hayatta bir şeyler öne geçiyor. Sanalla gerçek, gerçekle sanal karışıyor. İşler arapsaçına dönüyor. Oluyor. Olabiliyor. Hayat işte. Çocuğunuza Sınır Koyma; ayıla bayıla okuduğum bir kitap. Hem de defalarca. Birisi de bana okusa bu kitabı. Büyümeye devam. Dedim ya, yazdım ya; sadece H-A-Y-A-T!

Read more »

Yıl Sonu Gösteri$i

Bir süredir aklımda bu konu. Her gün çocukları o günün branş öğretmenine teslim ederken, Alpi' yi kapının küçük camından izlerken, veliler "Sene sonu gösterisi nerede olacak?", "Ne zaman olacak?" diye sorarken, kostümlerden bahsedilirken...Evet, okulda kesinlikle bir hareket var bugünlerde.

Çocukların verdikleri tepkiler birbirini tutmuyor. Kızlar, kostümler için heyecanlı. Alpi, baş rollerden birinde olduğu için heyecanlı. Benim bidikler, büyük bir sahnede, ellerinde peluş hayvanlarıyla koşturacakları için heyecanlı. Hepsinin ortak tek bir dileği var: Çalışma sonunda ödül motivasyon olsun diye alacakları şeker!

Bu, çoğu zaman rahatsız ediyor beni. Hiç mi hiç sevimli gelmiyor. "Şimdi yat oğlum. Aferin, al bakalım şekerini!"

Read more »

Okul gösterileri

En sonunda söyledim. Artık yarı işsiz sayabilirsiniz beni. Son ayları acabalarla geçirmek çok yorucuydu. Bugün çaldım kurum sahibinin kapısını ve söyledim. "Haziran' da ayrılıyorum" dedim. Uzun uzun konuştuk. Pek öyle severek ayrılmayacağız ama en azından seviyeli bir birlikteliğimiz vardı diyebileceğiz.

Read more »

Antik Mısır

Bzim evde "mısır"demek;
1) Patlamış mısır
2) Antik Mısır!

 İkisine de deli gibi düşkün Alpi oğlan.

Hal böyle olunca; RifBaba ile Alpi' yi ylnız bıraktığım bir 15 dk sonunda telefonla acilen yanlarına çağrıldım. Zaten ben kiiim, tek başına gezinip alışveriş keyfi yapmak kim? RifBaba oyuncakçı raflarında görmüş bu minik arkeologları heyecanlandıran kazı setini. "Aldım!" dedi gururla. Biraz önyargılı yaklaştım adamcağıza; utan ElfAna! Sonuç olarak pek beğendim. Bizim ki işaretli olan mumyalar. 2 ayda bir seriyi almaya devam edeceğizdir!!!

Böyle, parmakları toz içinde bırakan kil gibi bir madde. Kil miydi yoksa? Sabırsız arkeolog iş başında.

Keskiyle deştikçe mumyalara ulaşıyorsun. Bir yandan da fittiri fittiri fırçalıyor. Olayı abarttım, bir de hassas detaylar için büyüteç koydum önüne. İşini ciddiye alsın değil mi?

Bu iri parmaklar beni değil!!!! RifBaba da küçükken ağaç dalları, tahta mahta yontarmış. Kendine oyuncak yaparmış. Emektar parmakların kesikleri belli oluyor.

İlk bakışta kimin eli kimin cebinde belli değil bir fotoğraf. RifBaba, Alpi' min minik parmakları almış avuçlarının içine, hazineleri yıkıyorlar.

Toplamda 1 büyük, 4 küçük parça çıkıyor kutudan. Alpi' nin Mısır & mumya ilgisini tatmin etmiş olmamıza sevindik, RifBaba' yla gurur duydum. Küçük kas gelişimi, el-göz koordinasyonu, konsantrasyon, Antik Mısır' a giriş & bol tozlu birkaç saat/gün geçirmek istiyorsanız; gözünüzü kırpmadan alın derim.


*Biterken; üstüne de bir kase dolusu patlamış mısır da yedik dersek şaşırmazsınız değil mi?

Read more »

Her ilk heyecanlıdır

Bir takım "itsy bitsy, tiny miny" arkadaşım var. İzninizle önce buradan onlara teşekkür edeyim, onlar anlar:)))))
Bayramdan önce bir okuldan aramışlardı beni. Görüşmeye gidip, okulu beğenmiştim. En başta belirtmiştim çocuğumun da aynı kurumda bulunmasını tercih ettiğimi. Aranan öğretmen 4 yaş içinmiş, e Alpi de 4 yaş. Okul güzel, onlar beni beğenecek, ben onları beğeneceğim, bir de üstüne Alpi ile aynı sınıfta olacağız; "Bu kadar da hayalperest olmayayım, yatar bu iş" dedim görüşme sonrası eşe dosta. Araya bayram girdi zaten, sonraki günlerde de arayan olmadı. Ben de üzerinde düşünmedim. Ne de olsa ben bu sene hiçbir kuruma başvurmamıştım. Gayet de hazırlıklıydım yine evde olacak olmamıza.

Read more »

Başlık bulamadım, biraz ondan biraz bundan

Kıvama geliyoruz yavaş yavaş. Bodrum' a gitmeden başladık ısınma turlarına. Bu, rakamlara belirlenen renklere boyama çalışmalarına bayılırdım çocukken. Alpi' cik de nihayet başladı. Nihayet diyorum çünkü ben çok eğleniyorum hala.

Read more »

Marmara Eğitim Kurumları-Özel Bodrum Anaokulu ve Sünbee Bob

Bazen Alpi uyurken, yanına uzanıyorum. Dönüp bana sokuluveriyor. Bir elini belime koyar, diğerini yüzüme. Nefes bile almaktan çekinirim böyle zamanlarda. Sırf o güven dolu sarılıştan vazgeçmesin, yüzümde nefesini biraz daha fazla süre hissedebileyim diye..
Benim canım O! 4 yaşın tüm hırçınlığıyla üzerime saldırsa da, bir anı öbür anını tutmasa da, her öpüşümün ardından hala özenle yüzünü gözünü silse de, kutu oyunlarında hile yapıyor&başına kakınca da mızıkçılık yapıyor olsa da...

 Beraber öğreniyoruz aile olmayı. Nelere göğüs gerilir, neler yutulur, nelere katlanılır, nedir asıl önemli olan.

 Uykusuz bir gecenin sabahında, minicik bir kalpten gelen pıtpıtlar sadece gülümsetebilir değil mi? Bir de minik adamın horultuları. O minik dudaklardan çıkacak isteklere nasıl hayır denir?

Sıkıcı olacağını tahmin ettiğim bir okul gezintisi için hazırlanmıştık Bodrum' dayken. Bir kolej ama sevimli, steril görünümlü, illa ki Ikea aksesuarlı, zoraki veya abartılı sırıtan öğretmenler..Amann! Düşündükçe afakanlar basar gibi mi ne? Tek tesellim çok sevdiğim bir arkadaşımı da aynı zamanda ziyaret ediyor olmamızdı. Okula babam bıraktı bizi. Daha kapıyı açmadan Alpi ile yerimizde duramıyorduk.

Yukarıdaki fotoğraflar, Bikini Bottom canlandırması. Harikulade! Yapanın eline, emeğine sağlık diyorum. Tabii, tahmin edersiniz ki ben de ne gam kaldı ne keder! Gördüğüm kadarıla personel çok güleryüzlüydü. Hatta herkes öyleydi. Biz gezdiğimizde hala tadilat devam ediyordu. Ustalar bile gülerek çalışıyordu. Sünger Bob girmiş bu kurumdaki herkesin içine! Ikea' dan ve aksesuarlarından uzak bir kurum! Hayallerin de ötesinde. Materyaller de gayet akıllıca seçilmiş. Alanlar iyi değerlendirilmiş.

Sol üst & sağ alt fotoğraflar, okulun duvarları, bahçe ve detaylar. Trafik parkuruna 10 puan!

Alpi deli oldu! Kaç saat kaldık hatırlamıyorum. Sünbel Bob' la yatıp kalkan bir çocuk için hayallerinin de ötesi.

Okulun fiziksel şartları için puanlar az kalıyor, 2 eğitmen tanıdık. Ben, orada yaşasaydım; mutlaka değerlendirirdim. Yok öyle bedava Bikini kasabası turu Alpi!

Hah! Şimdi durumlar eşitlendi.

Çocuk tuvaletlerinden birinde -ki birkaç adet var, hele o konferans salonu!- boy aynasına artık dayanamadım.
Kolej İstanbul' daki Marmara Eğitim Kurumları' nın şubesi. İlköğretim binası Ortakent' te. Bodrum Marmara Anaokulu ve Turgutreis' teki Özel Bodrum Anaokulu.

*Biterken, afro-amerikalılar gibi çıkmışım fotoğrafta. Sevgili öğretmenim, yeni öğretim yılınız mutlu, kutlu olsun:)

Read more »

Oradan buradan duyduklarım

Birikmiş, "mutlaka" dedigim haberlerim var paylaşılmayı bekleyen. Bazıları benim için güzel, bazılarına "A-aa!Ne güzel deyip de başkaları için önemli olabilecek.

*Bir minik Alpi varmış
  Yaramazlık yaparmış
  A - rı bız bız bız
  A - rı bız bız bız  TIK.

Read more »

Çiçekliköy

Sabah buluşulur, aç karınlarla Çiçekliköy' ün yolu tutulur, göze hoş gelen bir tanesine girilir ve kahvaltı yapılır.

Read more »

Dokudu, dokudum, dokuyor

Sabah sabah "Bu da kim?" deme olasılığınız yüksek. Tanıştırayım: Fırat = Blog arkadaşları, Blog arkadaşları = Fırat. 97' den beri tanıyorum Fırat' ı. Üniversitenin ilk günü duyduk kendisini. "Ortalıkta bi çocuk geziniyor, bu kim?" "A-aa! Büyükmüş lan bu! Ben de çocuk deyince.." "Hadi yaa! 16 yaşında mıymış??"
16 yaşındaydı gerçekten de başladığında.

O artık başarılı bir dokuma sanatçısı olmuş. Ya sergiler için şehirdış/yurtdışında  yada yeni çalışmaları için atölyesinde tıkılı oluyor. Hayatlarımız bir yerlerde hep çakışır ama. Mesela düğünümüzde yoktu ama Alpi' nin doğduğu gün, ben odama çıkartıldıktan sonra; ilk Fırat' ın patlayan flaşlarıyla kendime gelmiştim:))) İzmir sergilerine elimizden geldiğince katılmaya çalışıRIZ. "rız" çünkü Alpi bayılıyor O' na.

Geçtiğimiz haftalardan bir günümüzü birbirimize ayırdık. Yıllardır ayak basmadığım okuluma bu kez değişik bir heyecanla adım attım: Ellerimden tutan meleğimle..Eski arkadaşları gördüm, emektar hocalarıma rastladım; pek iyi geldiler.Şaşkınlıkla değişen her şeye baktım. 10 sene öncesini aradı gözlerim. Birileri sanki bizim kıyafetlerimizin azıcık değişiklerinin içine girmiş de geziniyorlardı. Kantindeki müzik kutumuza yöneldim ki Alpi' ye eskiden dinlediğimiz şarkılardan birini dinletebileyim. Nerdeee? Yerinde playstaion duruyordu :( Bahçemiz de değişmiş. Dutlara o biçim dalardık. Olsundu. Biz yine de heykeltraş adaylarının çalışmalarını zevkle izledik. Duvar resimlerine ilgiyle baktik. Veee nihayet atölyeye daldık.

Acıktık, kantinden bişeyler alıp piknik masalarına sığıştık. Fırat' ın yanına hocam diye gelen taze öğrencilere hala alışamadığımdan sırıtarak izledim:) Hava yavaş yavaş yağmur bulutlarıyla kaplandı. "Amaaan, atıştırmaya başlayınca gireriz içeri" dedik. Hemen sonrasında başlayan fırtınayla o "içeriye" 2 saniyede koşturuverdik. Yemek bölününce Alpi' nin ilgisi de bölündü ve yeniden dokuma tezgahlarının başına üşüştüler. Fırat, sanki karşında büyük öğrencilerinden biri varmış gibi anlattın ya; hele Alpi' de büyümüş gibi dinleyip, arada da sorular sordu ya; kendimi pek tuhaf hissettim. Sonra birlikte atkı & çözgü iplerini seçtiler.

Dokuma tezgahlarıyla ilgili herşeyleri ortaya döktüler. Kurcaladılar, denemeler çektiler. Alpi herşeyi sordu, abisi herşeyi yanıtladı. Büyük adamlar gibi ama :))

Eskinin öğrencileri, şimdinin öğretenleri Alpi' yi keşfedince ben yakaladım bu sefer arkadaşımı. Alpi için ayarladığı ucu yuvarlatılmış iğneleri-etamin iğnesiydi galiba onlar- ve keçe yapımı için kullanabileceğim iğneleri teslim aldım. Gözlerim parladı. Düşünceli arkadaşım benim. Ayaküstü keçe iğnelerini denemeye kalktım. O, her tarafı tırtıklı iğne bikaç kez işaret parmağımı oydu çıktı. Nçıkk!! Paslanmışsın kızım! Evde bool bol pratik yapmam gerekecek. Unutmadan ekleyivereyim, Fırat' ı, bütün gece sergi için ürün yetiştirdiğini bilmeden hadi lennn!!! yavruyla ben geldimisim:)) sabah köründe uyandırdım ve uyku sersemi okula koşturan arkadaşım, Alpi' nin tezgahını unuttuğunu farkedip eve geri gitmiş. Hakkını nasıl öderiz?

İşte miniğin yeni meşgalesi. En minisinden dokuma tezgahımız! Alpi' yle beraber kurmaya başladılar, ben devamını getirdim. Çözgü iplerinin sıklığı sizin elinizde. En önemli kural: Çözgüler bağlandıktan sonra her iki tarafın da gerginliği eşit olmalı. Yoksa bir tarafı anyaya gevşek bir tarafı Konya' ya bakar gergin olur dokumanız. Şimdilik bezayağındayız. GSF hala büyülü bir dünya, görmesini bilene...Fırat Neziroğlu' nun son sergi fotoğrafları.( Facebook hayran sayfasından alıntıdır)

*23 Nisan çocuk etkinlikleri için İzmir Doğal Yaşam Parkı' nı bir düşünün derim. İşte program: TIK.
*İzmir İl Sosyal Müdürlüğü' nce koruyucu aileliliği yaygınlaştırmak için hazırlanan önemli bir proje: ÖTEKİ ELİNİ DE SEN TUT
*Bayındır çiçek festivali başlıyoooor! Sepetini kapanla kim bilir, karşılaşabiliriz.

*Biterken, Alpi & RifBaba uyuyor, bu gece müik yok; sadece uzaklardaki havhavların sesleri:)

Read more »

DİL GELİŞİMİ

*"Anne, en azından babam yanımdayken bana Türk bayrağımı verebilersin?"(Yalnız başınayken ucu çok sivri araç/gereç yasağına gönderme!

*Alpi :Baba arabayı durdur!!
RifBaba :Durduk oğlum. Ne oldu?
Alpi :Ağaçlar titriyor mu, ona bakacağım!
ElfAna :Ağaçlar nasıl titriyor? Bunu nereden öğrendin Alpi?
Alpi :Hani rüzgardan titriyorlar ya o yana bu yana
Anne&Baba:Haaa! Sallanıyorlar mıymış bi bakalım:)

*Alpi: Baba, hadi daha çok mıslık çal! (ıslık)

*42. aydayız hala "Nelaba" (merhaba):))

*Alpi: Bahçeye tohum ekelemişler.

*Alpi: Ayakkabılarımı bağcıklamanı çok seviyorum:)

*Alpi: Teyzeee, bazen kafasız&akılsız olmanı sevmiyorum!?!(Olayın öncesinde Anneannesi kek yapmış&teyzesi dışarıda diye o akılsız dışarı çıktı kaçırdı gibilerinden bir diyalog geçmiş aralarında)

*-yine-Alpi: Anne, arı & böceklerin ince bacakları &koca göbekleri vardimi? Tıpkı babam gibi :))

*Alpi: E hani yoktu?tersine çocuk Kipa' da kucağında çocukla Noel baba kostümlü adamı gören Alpi!

*Alpi: Baba, sen niye top oynamaya gitmiyorsun? Şişkoloğun gitse yaa!

*ElfAna: Alpi bu gece masalını ben okuyayım mı?
 Alpi: Hayıl! Babamı bekliyorum üç gözle!

*Alpi: Sana hala kızgınım çünkü, odamı toplamadığımı benim bilgisayaldaki biloğuma gösterdin. Helkes göldü!

Bir tane de diyalog dışı bilgi: Gece uyurken tepinerek üstünü açıyor. Hemen örtersem yeniden açıyor. Ben elimdeki yorganı havada tutup beklerken; O da, ayaklarını tekrar tepinmek için havada tutuyor!!! Hala uyuyor bu arada. Artık önce hangimiz dalarsa :)))

DEV NOT: RifBaba kilolu değildir :)) ama adayıdır

Çoğunlukla komik bir çocuk diye düşünüyoruz. Kimin ki değil bu dönemlerinde? Bu arada yukarıdaki diyalogların en yenisi 2-3 ay öncesine ait. Alpi çok erken konuşmaya başladı. İlk cümlesi "gel baba gel, baba gel gel". 5,5 aylıktı. Kime söylediysem inanrınamadım. İyi ki kamera o an elimdeymiş. Sesimden ne kadar bitkin olduğum belli değil mi? Kim bilir kaç saatlik uykuyla ayaktayım ki artık ayağımda sallıyorum.

--------
Güzel tekerlemeler biliyorum evde sıklıkla tekrar ettiğimiz. Şarkılar zaten O doğmadan hem annesi hem babası tarafından bolca söylenmeye başlanmıştı. Hep konuştum bebekken O. Yemek yapıyorduysam tarifi verdim:) Banyodaysak neresini yıkıyorsam vücudunun o bölümünü anlattım. ABA -Akıllı Bebekler Akademisi-çok severek uyguladığım örneklerle doluydu. O dönem gerçekten severek okuduğum kitaplardan birisi.  Şimdilerde neler yapıyoruz Alpi' nin dil gelişimine katkıda bulunmak için? Ritim ile ilgili çalışmalar. Ne alaka denmesin. Tekrarlı kelimeleri bir ritim tutturarak çok güzel telaffuz edebiliyorsunuz. Telaffuz demişken hiç bir zaman bu konuda bir sıkıntısı olmadı oğlumun. Yeni bir kelimeyi kullanma denemelerinde eğer yanlış kullandıysa bile; bizim herhangi bir şekilde tepki verip vermememiz önemli değil, odasına çekilip devamlı o kelimeyi doğru olarak söylemeye çalışırdı. Bunu en son 9-10 ay önce yaptı sanırım. Bir daha şahit olmadım.
İnsanın anne iken kendini gururun kollarına kaptırdığı anlar oluyor ya; onlardan birisi de bizim "İyi haber-kötü haber" oyunumuz. Tam 1 sene önce oynamaya başladık. Okuldayken bunu en iyi 6 yaş ile yapabilirdik. Ve benim çocuğum 3 yaşına gelmemişti daha.-siz bilmiyorsunuz koşarken obua da çalabiliyor:)
Şöyle oynanıyor: Karşılıklı oturuyoruz. Bizim evin kuralıdır: bir oyuna veya etkinliğe başlarken, illa ki göstermem gerekmiyorsa Alpi başlar. Örneğin iyi bir haberle başlıyoruz. Sıradaki kötü bir haberle devam ediyor.
Alpi: Ben bugün traş oldum ve baçlarımı çok beğendim
ElfAna: Ben bugün bardak kırdım.
Alpi: Oynadığımız oyun çok eğlenceliydi.
ElfAna: Elmaların hepsi bitti manava gitmemiz gerek. vs.. Sonra saf değiştiriyoruz. Bunu RifBaba da dahil olunca daha bi zevkle yapıyoruz. Ne kadar kalabalık, o kadar eğlenceli.

Şarkıları söylerken kelimelerin zıttını söyleme oyunumuz:) Örneğin
ElfAna: Kuş sesleri, ovalara yayılır
            İnsan buna, hayran kalır, bayılır

Alpi: Kuş sesleri, ovalara yayılmaz
         İnsan buna, hayran kalmaz, bayılmaz

Gerçekten çoook eğlenceli. Zıt anlamını ya da nasıl olumsuzluk eki takacağını bilmediği kelimeleri bi uyduruyor bi uyduruyor! Bu aşamaya gelmeden önce, yani Alpi 2 yaşına henüz basmışken, seyir halinde oynamaya başlamıştık sıradaki oyunumuzu. Yolda gördüğü açık bir kapıyı söylerdi, ben de tam tersi yani zıttı kapalı bir kapı derdim. Çok terledim derdi, ben de çok üşüdüm. Bu şekilde giderdi. Dikkat süresi çok şaşırtmıştı beni. 10-15 saniyede sıkılır kaçar derken, 40-45 dk oynayabiliyorduk. Zaten masa başı işlerde de hep istekliydi. Hareketli bir çocuk ve uzun süreler masa başına da hayır demiyor.

Bu aralar okul işimiz de yattığına göre ya İngilizce ya da Fransızca konusunda, kimbilir; ikisi aynı anda da olabilir da bir atraksiyon yapacağım. Ha bugün ha yarın:)


PS- Sürprizin haftada 2 gün 2 saati 500 müş!  Ona da evden devam anasını satiim! Yakında çocuk arkadaş da arkadaş diye tutturunca da üreriz!! Bu arada videoyu istedigim gibi kesip duzenleyemedim. Yardim?


*Biterken, Alpi tostunu kemiriyor, Brendan Power' ın mızıkayla başlayıp piyano&saksafonun da işin içine girdiği bir şarkısı çalıyor. Şarkıyı bilsem tavsiye ediciimm:)

Read more »

BAHAR GELDİ HOŞGELDİ

Hava bir mis bir pis diye diye baharı getirdik. Nihayet! Sabahları ürpermeden uyanıyorum, Alpi' nin üstü açılmış mı diye gece bölük pörçük uyanıp uyumuyorum, akşam üzerleri bahçeden çocuk sesleri yükseliyor, balkonda titremeden daha uzun süre durabiliyorum. E insana bir yaşama sevinci gelmiyor mu? Bloğuma da bahar geldi. Daha ufak tefek ayarları var da...

Alpi açısından baharın müjdeleri: kalıncalar dışalıda geziniyo, hel talaf yeşil olmuş, çiçekler var, güneş hep pallak, arkadaşlarımı görebiliyolum, akşamları baba-oğul gezintileri yapıyoluz, boyum uzadı, tlaş oldum, çolapsız geziyorum evde, uçultma yapıcaz babamla, annem daha az tepemde; bahar çarpmış olsa gerek:)))

Read more »

EVDE ÇOCUKLA YAPILABİLECEK AKTİVİTELER -1-

Buz gibi soğuk veya bol yağmurlu havalarda, dışarısı çok sıcak diye ya da polen alerjisi yüzünden bizim gibi eve mahkumsanız; bakıcısı ile çocuğunuza aktivite arayışındaysanız,  okul öncesi çağındaki çocuğumla neler yapabilirim diyorsanız bizim yaptıklarımıza bir göz atın derim.

• Mutfak işi

Read more »

ALIŞVERİŞ

Son birkaç haftadır tuhaf bi telaş vardı üzerimde. Bir yanım "Anne Bunu Yaptı" ya, bir yanım ev içi düzenlemeye, Alpi' nin bitmek tükenmek bilmeyen "oyun oynayalım anneeeaaa" larına, kitaplarıma, yağmursuz hava avcılığına, vsss bölündü de bölündü. Bunalmadım desem yalan olur! Artık gözüm grilere bürünmüş gökyüzü görmek istemiyor. Melike ' de anlatıp duruyor zaten; Bodrum' um geldi benim yine:)))

"Her aya bir proje" de de aksaklıklar oldu. Yağmur yüzünden bir türlü istediklerimi gerçekleştiremeyince askıya aldım. Bugün yarın peşpeşe iki projeyi birden yayınlamayı planlıyorum. yine de söz veremiyorum; bahar mı çarpmaya başladı nea?

Alpi ile bir arkadaşımı uğurluyorduk ve " 'av lav yu' lu I love you yağmurlar yağmış" diye uyardı:))

Read more »

OKUL ÖNCESİ KURUM SEÇERKEN

Dün öğleye doğru Alpi ile pencereden dışarı bakıp çene çalıyorduk. Çan sesleriyle birlikte bu sürpriz koyunlar geçiverdi :) Alpi nasıl mutlu nasıl mutlu! 5 gün anneannesinde kalıp da sonra beni görse o kadar ışıldar o gözler sıpamın. Haliyle insan "Noluyo be??" diye soruyor. Dağ başı dağ başı dedim dedim; öyle olmaz böyle olurmuş :P Ha bitti ha bitecek bekliyoruz da bitmiyorlar. Çünkü bu kadardılar!

Sonra sıkıldık biz koyunları izlemekten. Alpi oturma odasından sevinçle bağırdı:
"Anne koş! Bulaya gelmişler!"
"Yok artık" dedim ama yine de gidip baktım. Öyleymiş. Devasa bir sürü. Kendimi karsız Alplerdeki Heidi gibi hissettim. Hava soğuk ya; sokakta in cin top oynuyor. Tıngın mıngır. Otlaya otlaya gittiler. Sabahı koyunlar kurtardı yani.

Read more »