Ödemiş' e bir ziyaret

3 aile  sabahın erken ssatlerinde yollara düşer. O pazar günü için bir planları vardır. Sabahtan planladıkları yerlere gidip; öğleden sonra kafalarına estiği gibi gezmek. Soluğu Ödemiş' deki Kardelen Peyzaj' da aldılar. Yedikleri içtikleri onların olsun; gördüklerine gelelim.

Read more »

Hamileyiz.Biz' deyiz.

 Ülker Hanım' dan bir mail geldi. "Hamileyiz.Biz dergisi Ağustos sayımızda Blogger sayfası hazırlıyoruz. Araştırma yaparken, sizin bloğunuza rastladım & çok hoşuma gitti. Benimle irtibata geçer misiniz?"diye sevimli bir mail aldım. Ülker Hanım' la konuştuğumuzda "Kendinizden biraz bahseder misiniz? Blog yazmaya neden ve nasıl karar verdiniz? Şu an çalışıyor musunuz?"benzeri sorular sordu ve"Ağustos sayısında kendinizi okuyabilirsiniz" cümleeriyle kapattık telefonları :)) Bu arada Alpi' nin fotoğrafları tataaaa!

Ağustosu beklemek kolay olmadı. Ağustos demek aynı zamanda seminer demekti, kızkardeşimin müstakbel eşiyle tanışmak demekti, Alpi & yeğenleriyle planlarımızı gerçekleştirmek demekti. Ülker Hanım' a nezaketi & enerji, heyecan dolu sesiyle aynı duyguları bana da bulaştırdığ için teşekkür ediyorum.

Buyrun efendim; ayın bloğunu keyifle okuyun.

 *Biterken, Alpi' nin "Anne, kitaba çıkmak çok keyifliymiş" sözlerine gülüyorum hala:))

Read more »

Bodrum Kale Tur II

Kale turumuzu yarım bırakmıştım. Yine buz gibi bir gece seçtim içinizi ısıtmak için. Sırada daha gecikmiş köy fotoğrafları var. Onlara bakmaya doyamıyorum!

Read more »

Antik Mısır

Bzim evde "mısır"demek;
1) Patlamış mısır
2) Antik Mısır!

 İkisine de deli gibi düşkün Alpi oğlan.

Hal böyle olunca; RifBaba ile Alpi' yi ylnız bıraktığım bir 15 dk sonunda telefonla acilen yanlarına çağrıldım. Zaten ben kiiim, tek başına gezinip alışveriş keyfi yapmak kim? RifBaba oyuncakçı raflarında görmüş bu minik arkeologları heyecanlandıran kazı setini. "Aldım!" dedi gururla. Biraz önyargılı yaklaştım adamcağıza; utan ElfAna! Sonuç olarak pek beğendim. Bizim ki işaretli olan mumyalar. 2 ayda bir seriyi almaya devam edeceğizdir!!!

Böyle, parmakları toz içinde bırakan kil gibi bir madde. Kil miydi yoksa? Sabırsız arkeolog iş başında.

Keskiyle deştikçe mumyalara ulaşıyorsun. Bir yandan da fittiri fittiri fırçalıyor. Olayı abarttım, bir de hassas detaylar için büyüteç koydum önüne. İşini ciddiye alsın değil mi?

Bu iri parmaklar beni değil!!!! RifBaba da küçükken ağaç dalları, tahta mahta yontarmış. Kendine oyuncak yaparmış. Emektar parmakların kesikleri belli oluyor.

İlk bakışta kimin eli kimin cebinde belli değil bir fotoğraf. RifBaba, Alpi' min minik parmakları almış avuçlarının içine, hazineleri yıkıyorlar.

Toplamda 1 büyük, 4 küçük parça çıkıyor kutudan. Alpi' nin Mısır & mumya ilgisini tatmin etmiş olmamıza sevindik, RifBaba' yla gurur duydum. Küçük kas gelişimi, el-göz koordinasyonu, konsantrasyon, Antik Mısır' a giriş & bol tozlu birkaç saat/gün geçirmek istiyorsanız; gözünüzü kırpmadan alın derim.


*Biterken; üstüne de bir kase dolusu patlamış mısır da yedik dersek şaşırmazsınız değil mi?

Read more »

Başlık bulamadım, biraz ondan biraz bundan

Kıvama geliyoruz yavaş yavaş. Bodrum' a gitmeden başladık ısınma turlarına. Bu, rakamlara belirlenen renklere boyama çalışmalarına bayılırdım çocukken. Alpi' cik de nihayet başladı. Nihayet diyorum çünkü ben çok eğleniyorum hala.

Read more »

Oradan buradan duyduklarım

*"Walk Beside Me" bu aralar sıklıkla uğradığım bir blog. Dünyanın dört bir köşesinden masallar var, Montessori çalışmaları var. Belki vakit darlığı yaşamayanlarımızdan biri; bizden masalı da ekleyiverir:) Montessori / culture ile de pekala ilişkili.

*Homeschooling ile ilgili makaleler "The Homeschool Classroom"

*Montessori eğitiminin değişimi ile ilgili ilginç bir uygulama "Montessori For Everyone"

*İzmir' de yaşayan ebeveynler ve eğitimciler;
Hedefimiz, Montessori felsefesi ve diğer alternatif eğitim imkanlarını uygulama konusunda adım atılması, çocuklarının eğitimi için ortak istek ve heyecanları olan kişilerin bir araya gelmesi. İçinizden geçenler bunlarsa; hoşgeldiniz diyelim.
izmirdemontessori@googlegroups.com

Read more »

İzmir Kitap Fuarı, Nurturia ve Lunapark

Yarısına gelmeden okumaktan vazgeçen olursa, anlayışla karşılanacaktır:) Geriden gele gele gına geldi. Unutuyorum yazmak istediklerimi. Kafası karma karışık anneden dökülecek inciler:
23 Nisan da İzmir Kitap Fuarı'ndaydık. Takvime baktım resmen, unutuyorum:( Bayrama da denk geldiği için çok kalabalık idi.
 Mert yayınları' nın Sizinkiler serisinden Kaleideskop boyama. Adından anlaşılacağı üzere; Limon & Zeytin' in kaleideskop uyarlamaları:) Çok eğlenceliydi, bitirdik bile kitabı. Değişik örneklerini internetten arayacağım.

Tübitak popüler bilim kitapları' dan Yanardağlar ve Köpekler. Seri olarak biriktirmeye çabalıyoruz.

Veee, en sevdiğimiz: Günışığı kitaplığı- Betül Sayın' ın, 5 Çocuk 5 İstanbul. İnceleyin, tavsiye edilir. Hikaye, Günümüz İstanbul' unda başlıyor. Bir eşyaya takılıp bir önceki dönemi olan Osmanlı Dönemi İstanbul' a gidiliyor. Yine bir eşya ve hoop Bizans kenti Konstantinopolis' e geliyoruz. Oradan Antik Çağ Kenti Bizanton ve nihayet İstanbul' da Bir Mağaraya ulaşıyoruz. İzmir versiyonunu hazırlamak için fotoğraf biriktiriyorum:))

Read more »

Çandarlı

2-3 hafta geriden gelerek hayatımız not alınıyor buraya. Üzerimde hala aynı uyuşukluk. Yok yok, gezme tozma konularında degil. Blog ve ozellikle ev okulumuz konularında. Yorulmuşum sanırım. Hatta tahminimden de fazla yorulmuşum galiba. Beni yine Bodrum çağırıyor. Aklım, fikrim oralarda gene.. Bununla birlikte RifBaba ile sözümüzü tutup da gezilerimize devam ettiriyor olmamız çok mutlu ediyor bizi, hepimizi. 

3 araba yine düştük yollara: Çandarlı. Denizin rengi böyle lacivert olmazsa; o deniz, deniz değildir benim gözümde. Yazmış mıydım daha önce? Burası hakkında önceden epey bilgi toplamıştım. RifBaba "Yarın Çandarlı' ya gidiyoruz" deyince havalara uçtum. Tahminimden de güzel olduğunu nereden bilebilirdim?

Read more »

Dokudu, dokudum, dokuyor

Sabah sabah "Bu da kim?" deme olasılığınız yüksek. Tanıştırayım: Fırat = Blog arkadaşları, Blog arkadaşları = Fırat. 97' den beri tanıyorum Fırat' ı. Üniversitenin ilk günü duyduk kendisini. "Ortalıkta bi çocuk geziniyor, bu kim?" "A-aa! Büyükmüş lan bu! Ben de çocuk deyince.." "Hadi yaa! 16 yaşında mıymış??"
16 yaşındaydı gerçekten de başladığında.

O artık başarılı bir dokuma sanatçısı olmuş. Ya sergiler için şehirdış/yurtdışında  yada yeni çalışmaları için atölyesinde tıkılı oluyor. Hayatlarımız bir yerlerde hep çakışır ama. Mesela düğünümüzde yoktu ama Alpi' nin doğduğu gün, ben odama çıkartıldıktan sonra; ilk Fırat' ın patlayan flaşlarıyla kendime gelmiştim:))) İzmir sergilerine elimizden geldiğince katılmaya çalışıRIZ. "rız" çünkü Alpi bayılıyor O' na.

Geçtiğimiz haftalardan bir günümüzü birbirimize ayırdık. Yıllardır ayak basmadığım okuluma bu kez değişik bir heyecanla adım attım: Ellerimden tutan meleğimle..Eski arkadaşları gördüm, emektar hocalarıma rastladım; pek iyi geldiler.Şaşkınlıkla değişen her şeye baktım. 10 sene öncesini aradı gözlerim. Birileri sanki bizim kıyafetlerimizin azıcık değişiklerinin içine girmiş de geziniyorlardı. Kantindeki müzik kutumuza yöneldim ki Alpi' ye eskiden dinlediğimiz şarkılardan birini dinletebileyim. Nerdeee? Yerinde playstaion duruyordu :( Bahçemiz de değişmiş. Dutlara o biçim dalardık. Olsundu. Biz yine de heykeltraş adaylarının çalışmalarını zevkle izledik. Duvar resimlerine ilgiyle baktik. Veee nihayet atölyeye daldık.

Acıktık, kantinden bişeyler alıp piknik masalarına sığıştık. Fırat' ın yanına hocam diye gelen taze öğrencilere hala alışamadığımdan sırıtarak izledim:) Hava yavaş yavaş yağmur bulutlarıyla kaplandı. "Amaaan, atıştırmaya başlayınca gireriz içeri" dedik. Hemen sonrasında başlayan fırtınayla o "içeriye" 2 saniyede koşturuverdik. Yemek bölününce Alpi' nin ilgisi de bölündü ve yeniden dokuma tezgahlarının başına üşüştüler. Fırat, sanki karşında büyük öğrencilerinden biri varmış gibi anlattın ya; hele Alpi' de büyümüş gibi dinleyip, arada da sorular sordu ya; kendimi pek tuhaf hissettim. Sonra birlikte atkı & çözgü iplerini seçtiler.

Dokuma tezgahlarıyla ilgili herşeyleri ortaya döktüler. Kurcaladılar, denemeler çektiler. Alpi herşeyi sordu, abisi herşeyi yanıtladı. Büyük adamlar gibi ama :))

Eskinin öğrencileri, şimdinin öğretenleri Alpi' yi keşfedince ben yakaladım bu sefer arkadaşımı. Alpi için ayarladığı ucu yuvarlatılmış iğneleri-etamin iğnesiydi galiba onlar- ve keçe yapımı için kullanabileceğim iğneleri teslim aldım. Gözlerim parladı. Düşünceli arkadaşım benim. Ayaküstü keçe iğnelerini denemeye kalktım. O, her tarafı tırtıklı iğne bikaç kez işaret parmağımı oydu çıktı. Nçıkk!! Paslanmışsın kızım! Evde bool bol pratik yapmam gerekecek. Unutmadan ekleyivereyim, Fırat' ı, bütün gece sergi için ürün yetiştirdiğini bilmeden hadi lennn!!! yavruyla ben geldimisim:)) sabah köründe uyandırdım ve uyku sersemi okula koşturan arkadaşım, Alpi' nin tezgahını unuttuğunu farkedip eve geri gitmiş. Hakkını nasıl öderiz?

İşte miniğin yeni meşgalesi. En minisinden dokuma tezgahımız! Alpi' yle beraber kurmaya başladılar, ben devamını getirdim. Çözgü iplerinin sıklığı sizin elinizde. En önemli kural: Çözgüler bağlandıktan sonra her iki tarafın da gerginliği eşit olmalı. Yoksa bir tarafı anyaya gevşek bir tarafı Konya' ya bakar gergin olur dokumanız. Şimdilik bezayağındayız. GSF hala büyülü bir dünya, görmesini bilene...Fırat Neziroğlu' nun son sergi fotoğrafları.( Facebook hayran sayfasından alıntıdır)

*23 Nisan çocuk etkinlikleri için İzmir Doğal Yaşam Parkı' nı bir düşünün derim. İşte program: TIK.
*İzmir İl Sosyal Müdürlüğü' nce koruyucu aileliliği yaygınlaştırmak için hazırlanan önemli bir proje: ÖTEKİ ELİNİ DE SEN TUT
*Bayındır çiçek festivali başlıyoooor! Sepetini kapanla kim bilir, karşılaşabiliriz.

*Biterken, Alpi & RifBaba uyuyor, bu gece müik yok; sadece uzaklardaki havhavların sesleri:)

Read more »

Bahar geldi ya; ayda yürüyor gibi yaşıyoruz

Bu sefer bir çarptı ki sormayın gitsin! Erkenden uykumuz geliyor, yine de erken kalkamıyoruz. Resmen RifBaba sürükleyerek çıkartıyor bizi, kazıyor da denebilir. Sabahlara kadar oturan ben, esneyerek yazıyorum şu an. Adam en sonunda bu sabah "En son ne zaman birlikte kahvaltı yaptık hatırlıyor musun?" diye küskün küskün bakınca, alarm durumuna geçtim! Sabah için bütün alarmlar kurulmuştur:)

Read more »

BİRGİ 2

Read more »

OYUN VE OYUNCAK MÜZESİ

İzmir bahara alıştırma turlarında. Hava genellikle ılık. Bu durumda evde oturulmaz degil mi? Biz de öyle düşündük:) Ne zamadır görüşelim diye konuştuğum bir bayan vardı. Blog aleminden. Eniğini kapan "İzmir Oyun ve Oyuncak Müzesi" ne dedim; "Anlaştık" dedi Tuna' nın Hülya' sı:)

Read more »

BİRGİ: SÖZÜMÜZÜ TUTUYORUZ, GEZİYORUZ ÖĞRENİYORUZ

Hani bizim bir Birgi faslımız vardı ya; tadı damağımızda kalan. O haftasonu söz vermiştik "Evde tıkılıp kalmak yok" diye. Hah işte o sözümüzü tutuyoruz. Ben bloğa geriden yükleme yapıyorum. E bir meşguliyetimiz var.
Geçtiğimiz hafta sonu gün yüzüyle bir görelim şurayı dedik. 3 çift+1 bebek+Alpi gezdik de rahatladık.

Karşılıklı standları vardı teyzelerin.

Read more »

YILIN SON FUARI

İzmir için yılın son fuarı. "20. Hediyelik Eşya Günleri" Gittik gezdik. Hızımızı alamadık; bi de ertesi gün RifBaba' yı da taktık peşimize. Birgün önce tezgahlardan taşan hediyeliklerin; ertesi gün neredeyse %60' ının bitmiş olduğunu görmek güzeldi. Oldukça hareketli geçiyor anlayacağınız. Bir de oyun alanı kurmuşlar; şu  şişme parklardan vs. Minikler sıkılınca yorup, arabalarında uyurlarken keyifle gezmek için.. Ay sonuna kadar devam edecek. İşte Alpi' den fırsat bulup da gözüme takılanlardan bir kısmı:

Read more »

SAĞIM SOLUM RENGARENK

3. EGEART SANAT GÜNLERİ olmazsa olmazdı :)Tıpkı eski günlerdeki gibi.. Bir elimde kadeh, yanımda arkadaşlarım, gözlerim eserlerde yerine; bir elimde bebek arabası diğerinde Alpi&gözüm bir orada bir ufaklıkta..

Read more »

ALPİ KÜTÜPHANEDE

Geçtiğimiz haftalarda zımpara kağıdı harfleri / sandpaper letters için paspartu kartonu almaya gittiğimizde bir değişiklik yaptık. Alsancak gar durağında otobüsten inince; garın karşısındaki TCDD’ nin İzmir Müze ve Sanat Galerisi’ ne girdik. Daha ön bahçe kapısında tarih kokusu alıyorsunuz. Oymalı kapılar, cumbalar, havuz derken bir baktık böceklerle ilgili bir fotoğraf sergisi varmış. Tonton bir görevli amca gayet güleryüzlü, çaldığımız kapıyı açtı ve bizi buyur etti. Sergi için geldik dedik ama girişte bizi karşılayan maket lokomotif pek ilgimizi çekti; bütün müzeyi dolaştık. Merak edenler için: İzmir Müze ve Sanat Galerisi. En alttaki müze bölümü, sanat galerisi ve tarihi resimlere bakmayı unutmayın.
Oradan çıkıp 3 bina ilerledik ki; karşımızda Kent Kütüphanesi. Burası da hoş bir bina ve sıcak, ilgili çalışanları var. Kaydımızı yaptırıp; Alpi’ nin ilk kitabını mırın kırınlar eşliğinde aldık: Dağınık Karga. İlk andan itibaren istemiyorum diye elinin tersiyle ittiği kitabı şimdilerde: sabah 1, öğle uykusundan önce 3, uyumadan önce insafına kalmış kereler okuyoruz. İade günümüz yaklaştıkça da gözleri yaşlı ” çok sevdim, geri vermeyelim”ler artıyor. Hemen patlatıyorum “Taş Bebek” i-izinsiz alma üzerine bir masal-. Kesinlikle tavsiye ediyorum. Resimlemesi olsun, her masaldan önceki tekerlemeleri olsun çok güzel. Kıssadan hisseleri de yanımıza kar. 
 Bu arada ElfAna’ da kitaplarına boğulmuş durumda. 
* Deneylerle Bilim 2. Kitap -nihayet kavuştum.
* Okul Öncesi Dönemde MatematikEtkinlikleri-henüz başlamadım

* Çocuğunuza Sınır Koyma –iyi gidiyor             

* Montessori ile ilgili kitaplarım – hep baştan alıyorum
* Alpi' ye Ay' da kitabını da aldık. Uzay konumuzu nasıl işlediğimiz kaynaklarıyşla beraber bir sonraki posta saklıyorum. 
Sıradakiler:

• Cahillikler Kitabı
• Enişte Gözüyle Bodrum
• Dalavera Mehmet’ in Bodrum Tarihi
• Eski Testi Doktorunun Anıları
•  Çok bunaldım eğitim&çocuk ile ilgili her türlü kaynaktan. Elimdekiler bitince uzunca bir süre yanaşmayacağıma eminim.

Alpi’ de Dağınık Karga okutmadığı veya tersten düzden alıp incelemediği zamanlar; veriyor kendini makas işlerine. 
 Güzel eşleştirmeler hazırladık yine Shelly Lovett sağolsun. Ben de Alpi’ den gaza geldim ve pek kreatif(!) craft siteleri keşfettim. Onları depoluyorum. MontessoriMom&Montessori For Everyone ya da Wikisori gibi kaynak sitelerden edindiğim kartları bir güzel Türkçeleştirdim. 2 günümü aldı arşivimi toparlamam ama değdi yaa! 
En son 5 ay önce kendimi bu kadar çaresiz ve bedbaht hissediyordum. İte kaka idare etmeye çalışıyordum ki GDO’ larla şu sıralar; çiğnediğim her lokmayı kusma hissiyle yutmaya çalışıyorum.
Dün gece sabahın 3,5 una kadar kendimden geçerek Conicim Depciğimin “Public Enemies” ini izledim. Kafam mı dağıldı yoksa kendimden iyice mi geçtim karar veremedim:P
Bu aralar bizim evin halleri böyle…

Biterken Alpi uyuyor, RifBaba Public Enemies’ i izliyor, yağmur daha bi güçlü&Depeche Mode-I Feel You çalıyor.

Read more »

BİZ BU HAFTA 2

Bir sürü çiçek aldım. Bu çiçek meselesi gurur meselesi bu evde! Şimdiye kadar –ilkbaharda alırdım hep- aldıklarıma güzel güzel baktım, suladım, çiçek açtılar ama sonbahara doğru soldular hep. Neden? Çünkü ElfAna renklerine , şekline şemaline kanıp hep mevsimlik çiçekler alıyormuş. DA bunu RifBaba’ ya bir türlü anlatamadım. Sevgili koca bir tutturdu “Eve giren her çiçeği öldürüyorsun” diye. Anlatamıyorum. E koca kişisi; bu sefer aldıklarımın hepsi “salon bitkisi” tabir edilenlerden. 3 hafta oldu&epey yol aldık. Bununla beraber saksılarını sadece büyüttüm. Cicili bicililerden almaya henüz çekiniyorum. Hani bir kayıp olursa BİRİLERİ başımın etini az yesin diye..

k

 

Sağdaki RifBaba’ nın hediyesiydi. Ama bunda benim bir suçum yok vallahi! Yapraklar yanmış gibi kavrulmuş gibi olup solmaya başlamışlardı. Hemen apartman görevlimiz Hasan abiye koşturdum -ki kendisi ekip biçme konusunda doludur. Saksısı çok küçük gelmiş&hastalıklıymış çiçeğim. 3 saksıya bölündü&1’ i gitti bile. İkisini kurtarmaya çalışıyoruz.

Soldaki minik minik tomurcuklandı bile.

Bu kendini kurtarmıştı zaten.

Uyku kardeşim ver elini. 

Bu cafe taşınıp da merkeze indiğimden beri göz diktiğim bir yerdi. Hatta doğum gününü burada yapmayı planlamıştım da; cafe sahibi bayan –burası bir sitenin bahçesi olduğundan-apartman sakinleri izin vermiyor maalesef demişti. Olsundu; ben yine de her merkeze indiğimde bi keyif yapmadan edemiyorum. 

 

kt

Bitmedi daha:)) Avrasya Sirki gelmişti hem de evin arka sokağına. Alpi’ nin ilk sirk tecrübesiydi bu. Ne bir çizgi filmde ne de tv de hiç denk gelmemiştik. Bir gün önce uğrayıp broşür&bilgi aldık. O gazla iyice şekli kaymış saçlarını da kısalttırdık dönüşte. Çok hevesliydi. Bütün gece broşürü tekrar tekrar okutturdu. Görme ihtimalimiz olan hayvanları saydırdı ve büyük gece geldi. Biletleri alıp içeri girdiğimizdeyse aslanların alana giriş kapısına gözü takıldı. Kapıda ürkütüc bir aslan resmi vardı&”bizi yiyecekler!” çığlıkları eşliğinde ilk 15 dk yı geçirdik. 

 

Sonrası keyifliydi taa ki aslanlara kadar. 3 aslan+2 kaplanlı maskaralığı nefes bile almadan izledi. Aslanlar pek isyankardı o gece. Zaten oldum olası sirklere bayılmakla beraber programın hayvanlı bölümlerinden nefret etmişimdir. Terbiyecisi kırbaçını devamlı ona doğru hamle yapan aslana şaklattı durdu. L Benim miniğim çıkışta “lüffen lüffen! Burada kalalım” diye yalvardı; büyüyünce pallanço ve cimnastikçi olacağını belirtti ve ekledi:”Anne aslanlar hiç de mutlu görünmüyorlardı bence. Ben büyüyünce aslan terbiyesi yapcam&toplarımı onlarla paylaşcam. Onlara da hiç sopayla buraya zıpla demiycem!”

Bu yazı da burada bitti:)))

Read more »

iZMİR DOĞAL YAŞAM PARKI

Vallahi yuhh! bize. Açılalı kaç ay oldu 20 dk uzaklıktaki İzmir Doğal Yaşam Parkı' na anca geçen hafta gittik. O da kapanmasına 2 saat kala. Gerçekten uyuşuğuz yaa. Yol bi kere çok hoş. Parka gelmeden önce soldaki piknik alanı çok cazip görünüyordu. Yolda bir sürü bisikletli vardı. Parkta gezmeye başlayınca bunun ne kadar mantıklı olduğuna katılıyorum. Iraz, var mı sende bir hareket bisiklet koltuğu konusunda? Yaşları namüsait olmak üzere çocukların:)

Read more »

MELEKLER&ŞEYTANLAR

Günaydın!

İzmir' in malum sıcakları bastırdı iki gün önce. Yaz sonuna kadar bitmez artık. Rüzgarlı bayıra taşındık diyorduk RifBaba' yla ama bazen bi kesiliyor esinti; yapış yapış sıcaklarla boğuşmaya başlıyor insan. Yakında Alpi' nin yer yatağını banyoya bir güzel sereceğim. Yanına RifBaba yatar. Ben de duşakabinde yatıp 20 dakikada bir banyoyu sulayacağım.Evin iki cepheside kısa aralıklarla güneş aldığı için tek güvenli bölge koridor&banyo. Tatil düşleri içerisindeyiz. Hadi biz geçen sene Turgutreis' teki 2 hafta coştuk geldik de yazık sevgili kocam bizi götürüp getirirken gördü deniz yüzü. Bu sene şöyle ultra mega herşeylerin dahil olduğu bir otel veya tatil köyü istiyoruz. Hani şu yemeklerini bile çocuk çocuğa yiyip başlarındaki ablayla eğlendikleri çocuk klüplerinden bulmak istiyorum orada. Biraz bencillik yapmak istiyorum. Kısacık; 1-2 günlük bir mola istiyorum. Şaşkınım bu aralar öğle uykularını yine reddetmeye başladığı için evde film izleme keyfi de gitti bitti! Hesapladım geçen gün son 3 senede 3 kez sinema yüzü görmüşüm! İki seans üstüste giren bir çift olarak bu bize çok ağır geldi yahu.İki pazarönce; Teyzeyi yakaladığımız gibi Alpi' yi O' na sattık ve soluğu sinemada aldık. RifBaba çok uyarmıştı beni: Yapma etme. Çok az şansımız oluyor sinema için. Bak hiç de iyi duyumlar almıyorum diye. Ama gözüm döndü maalesef bir kez. Bok var gibi girdik "Melekler&Şeytanlar"a; 20dk sonra da çıktık dışarıya. Tek kelimeyle iğrençti diyemeyeceğim. Ne kadar salakça olduğunu anlatmam için kelimeler kifayetsiz kalıyor. Hatta pek sevdiğim Tom Hank' e bile; izlediğim dakikalar boyunca suratındaki o "Cin gibi bakar gözlerim benim" ifadesi yüzünden gıcığım artık. Yıllardır okumak istediğim bir kitaptı kitabı. Dan Brown' dan hiç hazetmem ama bu kitabı yıllardır ondan bundan duyduğum için sanırım iyice merak ediyordum. Okudum da.Ardından da nasıl devammış bu bakalım diye "Da Vinci Şifresini" de okudum. (Üstüne bok yedim hadi bir de "Digital Kale" nasılmış diye baktım fazla geldi. Sonra bir güzel Teyze' den ödünç aldığım "İzmir Büyücüleri" ni okudum. Şimdi de Oğuz Atay' ın "Korkuyu Beklerken" ini okuyorum ve sırada Amin Maalouf "Tanios Kayası" var. Bu da iki ayda 4 kitabı bitirebildim demek. Heyyooo!)Onu beğenmedim. Ama Melekler&Şeytanları beğenmiştim. Son kararım şudur ki:Dan Brown Bir şezlong kitapları yazarı. Geçen cumartesi; ufak bir mide rahatsızlığı sonucu bir gece önceyi iğreti geçirmiş olan ben koltukta yaymış dinlenmeye çalışırken; RifBaba başladı kurtlanmaya: "Teyzeyi ayarlayıp Terminatör' e gidelim." Teyze birgün önce bana telefonda haftasonunu ders çalışarak geçireceğini söylemişti. Mümkün değil çocuğu bırakacağımız yer yok. Zaten berbat hissediyorum. İyi dedim sen al arkadaşını git. RifBaba kulaklarına inanamadı. 5dakika içinde kapıdan çıkmaya hazırdı. Amaaaa..O gün tatil günü ve Alpi bunun anne+Baba+oğul saadet günü olduğunu biliyor. Bir yaygara. Adam kapıdan çıkmaya çalışıyor, Alpi boynuna yapışmış "Hayılll! Bugün tatil günü. Dışarıya çıkamazsın!" Bir önceki hafta filmi beklerken Romeo' ydu galiba bir animasyon gözüme çarpmıştı. Düşündüm ki, alıp Alpi' yi biz de gelelim. Ayrı salonlara gireriz. İyi bir fikir gibi görünüyordu. Nereden bilebilirdim ki çocuk seanslarının saat 15.30 da son gösterildiğini...RifBaba' nın arkadaşı da geç kalınca 21:00 seansını kaçırdılar. Bir sonraki 22:00 de. E ben hasta hasta çocukla gece yarılarına kadar kapanmış bir alışveriş merkezinin otoparkında ne yapacağım? Suratlar sallandı ve hepberaber Karşıyaka sahile oturduk. Alpi' ye görünce delirdiği Dragon Ball' unu aldık ve o halde koşturduk. RifBaba' da arkadaşıyla derin sinema sohbetine girdi. Sonuçta ne oldu? Pazar günü RifBaba taktı koluna arkadaşını "Terminatör" ü bensiz izlemeye gitti!

Read more »

GEZİCİ OYUNCAK MÜZESİ' NDEYDİK

Oyuncak müzesi İzmir' e gelecek diye pek bi heyecan yapmıştık ama o da hayal kırıklığıydı. Küçücük camekanlar ağzına kadar oyuncak dolmuş. Ben bu yaşımda karmaşık buldum. Ayrıntıları gözleyebilmek yordu beni. Çok mu şey bekledik acaba? Herşeyi yerinde görmek en güzeli galiba. Adamlar da ne yapsın tur bu sonuçta. Güzel olan neydi?

Eylem&kuzusu

Read more »