BESLENME etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
BESLENME etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 aylık bebek


Zaman su gibi aktı geçti. 2 günden beri, 6 aylık bir bebek artık Kuzi. Cin gibi bakıyor, her şeyin farkında, ses tonumuzdan duygularımızı anlayabiliyor, gergin gibiysek zorlama kahkalar atıp tepkimizi ölçüyor. Bebek arabasına oturtulduğu anda ses soluk kesiliyor ve etrafa bakınmaya başlıyor. Çok keyifli ve güleç bir bebek. Mutlu. Çabucak büyüyor.

Haziran ortası fırtınaya yakalanmak ayrı bir şanstır

Geçtiğimiz haftasonu erteleye erteleye bir hal olduğumuz köy yolculuğumuzu gerçekleştirdik. İzmir serindi. Şimdiki gibi 38' lerde nemle sürünmüyorduk. Yolculuk rahat geçti. Artık 4 yaş veledi olan Alpi, apar topar hazırladığım araba aktivite tepsisinin büyüsüne kapıldı. Çok uyduruk bişey oldu, yenisini özenle hazırlayacağım, fotoğrafını da ondan sonra koyarım. Tünele gelmeden uyuyakaldı 4 yaş abisi. Sınırlarını nasıl deniyor bu aralar. Fakin for yazısı yakında:)

Son parti Çiçekliköy

Bunlar, Gamze & Ege için:)

Öğlene Ton balığı ve pizza

Dürüst olayım canım, Hülyacığım, ara sıra Tuna ön plana çıkıyor:)) Unutmamak lazım; bu bücürlerin çocukluk hallerini not almak lazım. -da, hala 2 hafta geriden geliyorum. Haftada 3 kez mi yazmaya başlasam, ne dersiniz?
Sabah sabah düştük yollara. RifBaba için yoğun bir gündü, Bizi bırakamayacağını belirtti. İş başa düştü. Tek vasıta ile problem hallolacak ya, içim rahat. Dcn gerçeklere kızım! Bir elinde çocuk, diğerinde bebek arabası, hangi dolmuş alır seni??? Tabii ki insafı kurumuş olanı; o kırmak istediğim parmağını sallayarak bebek arabasını gösterip gazlar, 1/2 saat sonra gelen alır!
Açız! Kahvaltıya, şu muhteşem şeyi ve yanında Tuni yemeye hevesliyiz-sıpa ancak bu hafta yüz verdi yaa. İnsaflı bir şöfor durdu da bindik, 1/2 saat daha yollarda kaybettikten sonra, elimizle koymuş gibi gibi evlerini bulduk. Ben asıl eğlenceyi kaçırıyormuşum, Hülya Nurturia' dan canlı yayındaymış meğerse :))
Nefes almadan daldık pizzalara, evde 1-1,5 saat kadar miniklerin kaynaşmasına fırsat verdik yalan, külli yalan! çok pis blogger dedikodusu çevirdik!! ve hepberaber evlerinin önündeki şu meşhur parka gittik.
Hülya saldı Tuna' yı. "Koşma düşersin mafyası" nın yerini neredeyse ben alacaktım, dilimi zor tuttum :) Yokuş aşağı, yukarı farketmiyor bu ana/oğul gezginler için. Tuna' nın "ağ ağ ağ" diye kafayı sallaya sallaya, yanakları hoplata hoplata koşturmasını, görenler bilir; çok tatlıydılar. Tuna, o hastalık & 2 yaş dönemi arasında iyi idare etti bence. Yalnız tam anlamıyla bir firari:) Alpi hayatının sınamasından geçti :
E: Alpi, bak Tuna hasta. Dişleri de acıyor. Hani paylaşmak güzeldi?
A: Ama anne! Hep ben payraşıyolum!!!!
(Alpi başkasında içinin gittiği birşey görünce, "paylaşmak güzeldir" deyip, sevimli sevimli sokulur hedefe)
Ufak çaplı bir kova/kürek krizine girdiler, sonra eve döndük öğlen pizzası & uyku için. Hülya, Tuna' yı uyuturken; biz de Alpi ile bilgisayardaki fotoğraflarını, videolarını inceledik. Ben de not edeyim buraya: Alpi durdu durdu " Anne, Tuna uyurken dünya ne kadar güzel değil mi?" deyiverdi:))

Tuna uyanınca attık kendimizi Kemeraltı' na. Alpi otobüste Tuna' nın çubuk krakerlerini kemirirken uyuyakaldı. Tam arkamızda bir anne, Api yaşlarında bir oğlan çocuğu ve annenin arkadaşı oturuyorlardı. Oğlan belli ki birşey için tutturuyordu. Anne, işaret parmağını çekiç gibi kıvırıp çocuğun kafasına susması için TAK! TAK! indirince keyifler kaçtı. Yol boyunca bu sefer içerlemiş bir halde ağlamaya devam etti. Oyuncakçı molasından sonra Kızlarağası Hanı' na, deli cesaretiyle, kahve içmeye gittik.
Tuna, anasının oğlu, yine aktiviteler peşinde:)))
 Bu müzik aletinin ve kedili bibloların bayında çakılı kaldılar. Dükkan sahibi, at kuyruklu, çocuk sevgisinden mahrum kalmış besbelli amcam, dışarıya öyle bir fırladı ki!!! Neymiş efendim, ellenmiş de, gezilmiş bir şay alınmamış ta vır vır vır.. Amcam atağa kalkmadan 1 sn önce "hele bi gidip şu tükanın ıvırlarını çekeyim" diye içimden geçirmiştim. Dayak yerdik herhalde!! Pis bir huyum vardır; böyle sahnelerine şahit olduğum esnaf(!)tan ölsem alışveriş yapmam! Böyle devam ettikçe, o sopaları alsın... :)
Hiç keyfimizi kaçırmadan Hülya' nın tükkanı için son seçtiği sürprizin ön araştırmasını yaptık. Ara sıra bakın, pek güzel birşey çıkacak ortaya.

Hülyacığım, ne güzel ağırladınız, ne mutlu ettiniz bizi. Ben de o güzel günün anısına burya birşeyler karalayayım dedim. Öptük ikinizi de:)

* Biterken, Alpi; oğlum, umarım büyüyünce okursun bunları, bak tıkır tıkır yazıyorum afacanlıklarını:))

Gitmeden, buraya da uğrayıverin. Ziyaretler azalmış, yazıciim buradan gelmeyenleri:))


KARMAKARIŞIK

GABY HOMESCHOOLS JUANITA :P Geçen hafta oldu bu. Bu haftaya biter diyordum da devam ediyorlar. Ben de bir Ivana istesem:P
Yılbaşı gecemiz epey bi atraksiyonlu geçti. 2 arkadaşımız davetliydi. Biri henüz kakari kukuri yemek hazırlarken 3. birayı devirmişti! Yemekte ne zaman, nasıl olduğunu anlayamadan 1 şişe şarap&bikaç minicik shotcıklarla tekilaaaa.. 12 ye cidden az kalmıştı Alpi' yi havayi çiçeklerine kavuşturmak için evden fırladığımızda. Kimse bu "ayaklı alkol dişisini" farketmedi. Arabada panik halinde Allah' ım hayatımdaki en büyük heyecana bak!ha yetiştik ha yetişiciiz derdindeyiz. RifBaba; trafik iyice kitlenince bizi kışkışladı arabadan&Gündoğdu meydanına kadar bir maraton başladı. Önde ben, kucağımda Alpi, arkamızda 1 numaralı ayık misafir, en arkada da 1 numaralıya yaslanarak koşmaya çalışan 2 numaralı misafir. Evlere şenlik!! Bu arada 3' erli gruplanmış 6 hayvanın tam burnumuzun dibinde kovboyculuk oynamaları pek eğlenceli değildi.. Dışarıdan müdahale eden kahramanları beyaz bir arabanın arkasına siper alarak bekledik. Hayvanlar uzaklaşınca maratona devam!

HERHANGİ BİR KASIM HAFTASONUSU


Biz var ya; çok eğlendik bu hafta boyu. Alpi sağolsun canıma okumaya benimle yakinen ilgilenmeye devam ediyor. Hala tuvalet banyo molasından bile işkillenip; nöbetleri ihmal etmiyor. Olur da anası kaçar maçar, sonra kim oynayacak çocukla??? Hafta sonunun gecikmiş fotoları:


YUMMYYYYY!!!


Bu maceramızın evveli taa 23 Nisan’ a uzanıyor. O günden beri çıldırdı ve de çıldırttı aynısından alalım diye. Çilek alerjisi devam ederken; üstelik katkı maddeli. Alerji bitti. Sıvadık kolları. Minik eller tadımlık bloğu olsun bu kez:

THESE BOOTS ARE MADE FOR WALKING

Hayırlı olsun; nur topu gibi ortopedik ayakkabılarımız oldu! Bilmem ne taban, full ortopedik, bilekten destekli. 7-8 yaşına kadar kuzucuk bunlarla takılacak. Nereden icap etti? Oğluşun tombik tabanları çökmüş, düztaban olmuş. Aynı annesi gibi. Evde ayakkabı giymek istemediği zamanlar parmak ucunda yürütmeye gayret ediyoruz. Vallahi yatsın kalksın dua etsin zamane düztabanları.
Benim çocukluğumda full ortopedik ayakkabı hele hele ortaokul, lise zamanında hayaldi. Özel yapım ayakkabıların içine her adımda adamın gözünden yaş getirten çelik tabanlıklar konulurdu. Dün gibi hatırlıyorum: Burnu yuvarlak, bileğe kadar sıkı sıkı iplerle donatılmış çelik tabanlılarımı. Allahım ne ızdıraptı onlarla yürümek. Çocuksun yaa koşturmadan durulur mu hiç? Babamın beni upuzun sahil boyunca taşların üzerinde yürütmeleri. Sonra ergenlik ve uzaktan uzaktan bakılan topuklular. Stiletto hayranlığım buradan geliyor herhalde.

Bu tabaklar yeni keşfim. Bölmeli köpük tabaklar. Daha çok piknik için tercih ediliyormuş sanırım. Bizim evdekilerin pek bi piknik kültürü yok zaten. Montessori aktiviteleri için pek uygun geldiler. 




Bu da bizim diğer yeni keşfimiz: HIŞIR. Bildiğiniz kelek, kavun ne derseniz. Hep turşusunu görürdüm ama kabuklarıyla katur kutur yendiğini bilmiyordum. Kavun ile salatalık arası bir tadı var. Kabuğuyla yenecekse çok çok iyi yıkanması gerekiyor yoksa kumlu bir aroma da ekleniyor:)






Nane&fesleğenler hala kurumadılar; bekliyoruz. Domatesler kavanozlandılar. Sarmısaklar asılıp kurutuldular. Taze fasulyeler temizlenip derin dondurucuya kondular. Dolmalık biberler içleriyle beraber şoklandılar. Kuru fasulye, nohut, tarhana, bulgur da buzdolabında. Havalar serinleyince tezgah altına inecekler. Biberleri ve patlıcanları ipe dizip kurutma hayalim vardı; aşırı yağan yağmur ve puslu gökyüzü buna engel oldu. Onlar da derin dondurucuya artık. Hergün taze otlarla beslenmiş ineklerin sütnden kese yoğurdu vardı. Bitti. Ahh o yağlı tadı tava yoğurdu diye satılanlarda bile bulmak namümkün. Keşke fırsat olsa da kuzucuk hergün o sütten içebilse. Hala pastörize sütün kapağını her açışımda vicdanımla hesaplaşmadan edemiyorum.
Neyse; erzak&ruh hali olarak biz koşa hazırız.Eyy Kışşş! Gelince 3-5 kar tanesi yağdır da şu benim velet kartopu diye sayıklıyor. Gönlü olsun bari.

AĞUSTOS' TA KÖY

Köye geçmeden ve de unutmadan eklemek istedim. Bizim oğlan minik arkadaşının annesine şimdiden yağ çekiyor. Şekerim bebek gelsin, sana da ona da 100$ lar feda olsun! Anlarsınız siz:)))Ben de öptüm diğer yanağından.

Gittik ve de geldik. 2-3 yazıya böleceğim zira takibi zor oluyormuş:) Alpi artık tescilli bir köy faresi. Dev salyangozlardan kırlangıçlara, mısır tarlasından domateslere, çaylardan derelere, daldan dala kondu kara gözlüm.
Köy yolculuğu yol alışverişinden başlar. Bunlara dayanamıyorum.
Dev balkabakları&tumba denemeleri.

Hepsi birarada öyle enfes bir koku yayılıyor ki..
RifBaba' nın annesinin anlata anlata bitiremediği bahçesinin yeni çiçekleri. İki ayda ne kadar da değişmişler. Bakınız.



Alpi tatil boyunca hep bu pozisyondaydı: Popomu yere koysam mı? Koymasam mı?

Yok be ne koycam! Kudur tabii yavrum; oturmaya mı geldik?
Anneanne&Alpi az sonra RifBaba' nın annesini delirtecek olan hareketi yapmak üzereler!
Kadın gözü gibi bakıyor bunlara; sinirden tek gözü büyüyüp diğeri küçüldü:))

KÖY TATİLİ DEVAM

Büyükbaba, yeni balıklar için yeni havuzlar hazırlıyor. Gidip görelim dedik. Amcanın kamyonetiyle gidilecek Yippiee! Arkaya atladık. Da atlamaz olaydım. Popomdan başlayıp beynime ulaşan o sarsıntılar bir dahaki sefere öne oturma kararımı kolaylaştırdı. Yazın kuru olan çayın içinden geçtik. Tabii asfalt yol değil. Tangır tungur dev taşların üstünden. Ama Alpi çook eğlendi. Bu tatil tam harikalar diyarı gibi birşey oldu. Ben de sevdim ama yok arkadaş ben tatile tatil demem Bodrum' a gidemedikten sonra..

Başka bir cennet köşe keşfetmiş olduk böylece.


Burası da oradaki çayın gözüymüş. Yani suyun kaynağı. Aşağıya inip su içtiler. Epey zahmetliydi, ben üşendim.
Buna "Köş" diyorlar. Köy boyunca, köye gelen giden yollar boyunca her yerde görmek mümkün. Köyde yollra düşenler; tarlada çalışıp da dinlenmek isteyenler bi yol soluklansın diye yapılırmış. Şimdilerde bildiğimiz betondan olanları yaygınlaşmaya başladı. Dört tarafı kapalı; üstü mini teras gibi. Kışın da koruma amaçlı olsun diyeymiş. Feci soğuk yapıyo orası. Mantıklı belki ama çok kötü gözüküyo yaa. Orjinal köşleri her zaman sevdim de şimdi farkettim; 1 kez oturmuşluğum var. En yakın zamanda Alpi ile denene! Tabii eskiden altımızda araba yoktu. Çıkıyorduk köydeki evden hababam yürü taa ki bir traktörle yollamız kesişip bizi yolu üstündeysek bırakana kadar. Köyde otostop çekilmiyor:) Traktördekiler seni yolda gördü mü selamın aleyküm, aleyküm selam, atlayın biz bu tarafa gidiyoruz; iyi biz de bu tarafa. Bu kadar. Tanıyıp tanımamak önemli değil. Hala gece yaTmadan önce kapı/pencere kilitlememe gülüyorlar. Kaç yıl oldu alışamadın mı diye. Yok anacım alışamadım. Bizim yaşadığımız yerler hala böyle değil ki! Canının derdinde insan şehirde!

Kış elmaları olmuş sayılır. Pek bi lezzetliydiler.
Hormonsuz/ilaçsız şeftaliler. Haliyle mini miniler.
Dedenin motosikleti test ediliyor; Alpi' nin ağzı kulaklarında. Dedesi köyde bi korkuttu kuzumu bi korkuttu:( Havuzları temizleyip canı çıkmış vaziyette yanımıza gelmiş bir çay keyfi yapmaya. Bizim iki fare kudurukluğun doruklarında. Birden sessizlik ve "Anneeeaaaa! Böhüüüeeee!" çığlıklarına koşturdum. Dedesi baktı olmayacak dişleri Böööö diye çıkartınca ikisinin de aklı çıkmış. E tabi bu ertesi gece taa ki ben bayrakları açıncaya kadar devam etti! Sonradan anlattılar; bu dede gençliğinde de yeğenlerinin kabusuymuş! İşte bu yüzden sonraki günler Alpi mecbur kalmadıkça dedesinin yakınından geçmedi. Yanına gittiğimizde de öptürmedi kendini. Dede motoruyla kandırana kadar:)

KÖY TATİLİ SON

Burası cennetten bir köşe! 13 sene önce RifBaba beni köyüne ilk kez götürdüğünde; amcası, eşi&o zamanlar minik bir oğlan çocuğu olan oğullarıyla burada muhteşem bir piknik yapmıştık. Yılan korkusuna bu sefer içerilere giremedik. Fakat bir dahaki sefere tekrar burada Alpi ile bir piknik patlatmak isterim. Vallahi deşindim&birkaç foto buldum:
Bunlar yeniler:

Burası suyun çıktığı yer yani "gözü". Buzzzzz!
Köy faresi&şehir faresi-hala oğlu-



Anneanne.
Su kuşu.

Karşıya geçiyoruz.

Geri dönerken bir keçi sürüsü yayılmış oyun alanlarına veletlerin.

Üstteki fotoğrafların çekildiği yer; tam alttaki sivri dağın arkası oluyor.
Alabalık havuzlarının oradan çekildi.
Gelelim mahsüle! Domateslerin bir kısmı turşuluk. Koca iki kasa getirdik. Yarısını kış için kavonozladım bile. Diğer yarısı kızarsın diye bekliyordu ki onlar da olmuş bile 3 günde.
Mısırlar yaz başına-Haziran yayla havasında anca yazbaşı oluyor-göre epey büyümüşler. Bakınız. Yanımızda getirmeyi unuttuk ama köyde minik farem bol bol haşlama&közleme olarak lüpletti.
İşte burası içimde yara. Ahh ahh! 2 ay boyunca bekledim o kirazları! RifBaba' nın işleri düzene sokamamasıyla son partiyi de arılar halletmiş:( Bunlar vişneler. İtinayla toplandılar, ayıklandılar, kavanozlanıp kaynatıldılar. Bir kısmı marmelat, bir kısmı şerbet, bir kısmı da komposto olarak saklandı. Arabada yer kalmadığı için Kurban' da alınmak üzere bizi bekliyorlar.
Bir kedi gördüm sanki!
Gördüm! Gördüm! RifBaba; eğlendin mi? Anlamışsındır sen!:))))

Taze finduklar. Eve getirdik, ayıkladık, evin iki sincabı bitirdi bile.
Taze cevizler. Bunlara yetişemeyeceğiz maalesef:( Bu gidişte henüz cıvıktılar. Kurban da ise sertleşip normal ceviz kıvamına gelmiş olacaklar.
Kavunlar.
Çalış ırgat! Tatil senin neyine?
Halası yakalayıp getirdi. Yeni uçmayı öğrenmiş bir kırlangıç yavrusu. Alpi mest:)
Bu macera burada biter! Eve döndük ama atamadım hala yorgunluğumu. Alpi de köyde taş toprak yattı, oturdu; şimdi hasta:( Sezonun ilk sümüklerini akıtıyor önce hapşuruk şimdi de öksürükler eşliğinde. Bir sonraki yazıda köy mahsüllerinden yaptıklarımız var. Alpi harikalar diyarına bu hafta yeni okulumuzdan devam edecek. 1 hafta denemedeyiz analı oğullu.


 

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More