Yavrumuz kollarımızda

Abisinin beklediği; anne ve babasının ikinci baharı minik yavrumuz artık kollarımızda. 16 Ekim Salı akşamı, saat  20:20' de, 3540gr' lık cüssesiyle, tüm sevimliliğiyle gözlerini açtı. Yani bugün tam 1 aylık :) Kahvemi (kafeinsiz) alıp da bilgisayar başına geçtiğiimde; ilgili sensörleri harekete geçip ağladığından, anca yazabiliyorum. Doğum hikayemizle en kısa zamanda dönmeyi umuyorum. Kuzi uyanmadan ben kaçayım. Abi kardeş kucaklaşmasıyla sizleri başbaşa bırakayım. Kalın sağlıcakla ;)

Read more »

Gebelikte 33. hafta

İlk kez hıçkırdı! Çok şaşırdım, hiç beklemiyordum. Elimi koydukça hissettim. Belki de bu güne kadar o yüzden hissetmedim. Alpi' ye gebeykenki duygularımı anımsadım:) RifBaba ilk kez hissetti. Daha önce bebeklerin hıçkırdıklarını duymamış. Kelimenin tam anlamıyla şok oldu. Çok mutlu olduk:) Alpi kuzuma da denk gelsin isterim. Son zamanlarda attığı her tekmeyle; sadece karnım değil de tüm vücudumun sarsıldığını hissediyorum.

Read more »

2. bebeğe hangi eşyalar gerekli?

 Aynadan da görüldüğü üzere; burası yatak odamız.Sağdaki giysi dolabımızın yanına sıkıştırıverdiğimiz eski banyo dolabı ve sağına da son dakikada tıkıştırdığımız şifonyerimiz. Banyo dolabı artık Kardeş' in giysi dolabı görevini üstlenmiş durumda. Alpi ile aynı odayı paylaşana dek; yeni bir eşya daha almak istemedim. Ev dolup taşıyor sonra. Hiç ama hiç ihtiyacımın olduğu bir durum olmyacaktı. Alanımız biraz daha küçülecekti. Mevcut eşyalar değerlendirilebilir mi bir deneyeyim dedim ve evet; gayet de işlevselmiş.

Read more »

Gebelikte 29. hafta

29. Hafta haberleri başlıyor! Hala tatil devam ediyordu 29. haftada ve manzarada buydu;) Sıcacık havaya bu şekilde katlanabildik. Bu arada Kardeş de kendi vücut ısısını ayarlayabiliyormuş artık. Duyuları tamamen gelişmiş durumdaymış ve ışık, ses, tat ile kokuyu algılayabiliyormuş. Parlak ışığa doğru başını çeviriyormuş. Bunu anlattığımdan beri Alpi devamlı karnıma doğru el fenerini tutarak kardeşiyle konuşuyor. Çok sevimli bir ikili olacak bunlar; ben size söyleyeyim. Bu hafta bağışıklık sistemi gelişmeye başlarmış ve doğumdan sonra da anne sütüyle devam edermiş. Yavrunun halen bir ismi yok. Evdeki en hararetli tartışmalar, bu konuda gerçekleşiyor:)
Kaynağımda yazılanın aksine; göğüslerimde rahatsızlık veya gerginlik hissi pek yok. Sırt ve bel ağrıları; yorgunluk sonrası kendini göstermeye başladı. Uzun yürüyüş ve plaj çantasının ağırlığı yüzünden 2 kez bayılacak gibi hissettim kendimi. RifBaba İzmir' de, benden başka taşıyacak kimse yok, dolmuş da devamlı dolu geçince; yürümeye mecbur kalmıştım. Zordu. RıfBaba' nın tekrar yanımıza dönüşü; coşku ve özlem ile karşılandı;) Bu hafta itibariyle şişlikler artabilirmiş; oldu da. Artık parmaklarımdaki şişlik artıp inmiyor. Belli bir şişlikte sabitlendi sanki. Yüzüklerinizi çıkartmak durumunda kalabilirsiniz der kaynak. Ben kaç ay önce çıkarttığıı hatırlamıyorum bile:) Kim bilir bir daha ne zaman takabileceğim. Ayaklarımda da aynı durum söz konusu olmalı; çünkü her zamanki babetlerimi giyince sıkıyor. Terlikler tek favorim oldular. Ayak parmaklarımsa, yorgunla beraber rahatsız edici bir şişliğe gelebiliyorlar. Yorucu egzersizlerin her türlüsünden kaçınmak gerekliyken; yüzmeye doğuma kadar devam edebilirmişim. Mümkün olduğunca hafta sonları Çeşme ya da Urla' ya kaçtık zaten. Fırsat çıktıkçada devam ederiz. Normal yüzme bir nebze de;sırtüstü yüzmek artık namümkün. Karnım, piramit gibi bir şekle bürünüyor. Aynı şekil; yattığım yerden doğrulurken de oluşuyor ve çokkötü hissettiriyor bana. O yüzden yan dönüp, yuvarlanarak kalkmaya çabalıyorum. Yüzme boyunca en eğlenceli bulduğum şey ise; aylardır sarılmak, kucağıma zıplamak için bekleyen Alpi ile kucaklaşabilmek. Hatta abartıp; suyun kaldırma kuvvetinden de yararlanarak, zıplattım, fırlattım. Çok keyifliydi:)

Kaynak: WebAnne

Read more »

Gebelikte 28. hafta

Lacivert dalgalardan merhaba:) 3. trimestere girmiş bulunmaktayız! 28. haftada göbek fotoğrafı yok. Bol bol bunu yaptım. Bu kitabı sizlere şiddetle öneririm. Aldığım notların bir kısmını paylaşacağım ileride.

Read more »

Gebelikte 23. hafta

Minik oğlumuz, neredeyse bir oyuncak bebek kadar olmuş:) Geçen haftadan beni duyabildiğini biliyorum. Yarın Alpi' ye bu söyleyeyim de; kardeşinin Onu duyabileceğini öğrensin. Geçenlerde bunu sormuştu çünkü. Kardeş, çok şanslı bir kardeşsin. Şimdiden söyleyeyim oğlum:)
Vücudu büyük bir hızla doğumda göreceğim kıvama geliyor, tombullaşıyor. Göz rengi hala belli değil. Yine kumral ve kahverengi gözlü bir bebeğimizin olacağını düşünüyorum. Artık hareketleri dışarıdan çok rahat görülüyor. Karnım malum; başından beri iri gidiyordu zaten. Artık çok çok sert tekmeler yiyorum. Bazen olduğum yerde kalıyorum. Bazen de bebek hareket ettikçe; ,ç,m bulanıyor gibi oluyor ve aşırı ıdrar hissiyle beraber, tuvalete koşturuyorum.
 Sanki hamileliğe dair her şeyi unutmuşum! Anneme kızardım; Alpi' ye gebeyken sorduğum çoğu şeye "Hatırlamıyorum" diye yanıt verirdi. Bazı şeyler hatırlanmayabiliniyormuş demek ki.
 Hala çoğunlukla karnımın sol tarafında. Solu bırakınca da mutlaka aşağıya çalışıyor. Geçenlerde kafası olduğunu tahmin ettiğim uzvunu, karnımın sağ tarafına öyle bir dayayıp ittirdi ki; Alpi büyük bir hevesle dokununca, acıdan geri kaçtım! Değişik bir yanma hissiydi. Minik savaşçım, abisine benzeyecek mi acaba?

Bendeniz en sonunda kilo almaya başladım! 6. aya 1 haftamız var. Haftaya yazacağım; bakalım
 kaç kilo almışım. Aşerme bu dönemde hızlanırmış. Hiç bilmiyordum. Her iki gebeliğimde de hiç aşermedim. 3.-4. aylarda dabiter bu durum sanıyordum. Hala olaya, "nazlanma" olarak bakıyorum. Son nazlanma günlerimi de değerlendirmeyeceğim sanırım:)
Kramplardan ses seda yok. Soda, muz ve süt üçlüsü işe yaradı demek ki. Rahmim artık idrar torbasının üzerindeymiş. Kardeş baskı yaptığında koşar adım tuvalete gitme sebebim belli oldu:) Hafif kaçırmalar da olabiliyormuş artık.
Ayakta uzun süre kalınca şişmeler olabiliyormuş; hiç olmadı. Olmaz da umarım. Alpi' ye gebeyken son 2-3 aydı sanırım; feci şişmişti ayaklarım. Tüm gün boyunca terlik aranmıştık Balçova' da annemle. Hımm iyi oldu hatırladığım; o terliklerim duruyor.
Uterus kaslarının gerilmesiyle, iğne batmasına benzeyen ağrılar olabilirmiş. Onlardan da olmadı. Hamileleliğin başlarında, sezaryen kesiğimin yakınlarında bir ağrı olmuştu bir gün. Ödüm kopmuştu. Arkadaşlarıma danıştığımda; bazı gebeliklerde sezaryen kesiğinin etrafının, hamilelik ilerledikçe daha da acğrıyabileceğini öğrenmiştim.Hemen Daktır T.' ye sormuştum ve O da olabildiğini onaylamıştı. Ne üzülmüştüm ne üzülmüştüm. Tüm gebeliğimi o gerginlik ve ağrı hissiyle geçireceğimi düşünmüştüm. Her hapşurduğumda o keskin ağrının karnıma saplanacağından korkmuştum. Olmadı bir daha. Bir seferlik bir şeymiş. Siz siz olun; sorun, araştırın ama hemen başıma gelecek diye felaket senaryoları kurmayın. 2-3 hafta sonra tekrarlamayınca, "Olmayacak bana" diye telkinlere başladım. Unuttum gitti.
Yarıyı geçtik. Çok hızlı geçiyor bu kez gebelik. Plasenta ne durumda acaba? Yakında kontrolümün olacağını umuyorum. Şeker yüklemesi var 24. haftada ve randevusuz gidiliyormuş. Randevusuz gidince de ultrasona almıyor Daktır T. genellikle. Halbuki ben bebeğimizin yüzünü görmeyi çok istiyorum:)

Kaynak: WebAnne

Read more »

Gebelikte 16. hafta 21-27mayıs

"Aksam, bir dizi tekme attı". İlk tekmeleri kuvvetli hissettiğim anlardan biriydi. Kardeşin göz ve kulakları, beklenen yerlerine gelmişler. Hatta göz kırpmaya başlamış. Bebeğimizin vücudu, daha orantılanmış. "Mekonyum" diye adlandırılan fetal dışkı birikmeye başlamış. Fetusun yuttuğu amniyon sıvısı, dökülen hücreler ile sindirim sistemi salgılarından oluşurmuş. Sinir sistemi ile ilgili çok önemli gelişmeler, yine bu haftada gerçekleşmeye başlarmış. Bebein hıçkırıkları bu haftada hisedilirmiş; bu da solunum için ilk hazırlıklar olarak görülüyor. Bizde henüz olmadı böyle bir his. En son 14 haftalıkken rahatlıkla hissettiğim hareketlerini, bir de bu hafta bir kez hissedebildim. O daderbinin olduğu geceye denk geldi. Nasıl heyecan yaptıysam:P Halbuki Alpi' yi çoktan hissetmiştim bu haftalarda. Bebeklerin cinsiyetleri en doğru olarak bu haftada tespit edilirmiş.
Kaynak:Webanne

Read more »

Gebelikte 14. hafta

Müjdemi isterim, uyku halleri ortadan kalkıyor. Benim için herhangi bir şey değişmedi, değişmeyecek de. Eni topu 5 kez 1' er saat uyuyabildim; Alpi sağ olsun... Normalde kendini gayet de başarılı bir şekilde oyalar, hatta bazen hiç ulşmaz ve bulaşılmasını da istemez. Ne hikmetse; ne zaman uyusam, tam dalarken ya da hemen sonrasında, ya kakası gelir ya da canı sıkılmıştır. Gebeliğe kadar bir kez bile - evet, yaklaşık 6 yıl boyunca 1 kez bile - beni sıkıldığı için uyandırmamıştı. Artık bunu yapıyor. Zaten gündüz es kaza uyursam acaip sinirli uyanan bir insandım, iyice saçalamaya başladım. Yaramıyor o saat uykusu bana. Uyuyup uyanınca, normal bir insan gibi davranmam 1 saati buluyor. Elimde değil tabii bu dönemlerde. Tüm bunlara sebep, plasentasyonun tamamlanma süreciymiş. Neyse kurtuluyormuşum.

Read more »

Gebelikte 9. hafta

9. haftanın sonundayız, zor yetiştim:) Kardeş sevdalısı Alpi ile karşılıyorum sizleri. Hala resmi bir açıklama yapmamaış olmamızı Alpi hiiiiç umursamıyor. Bütün gün kardeşten bahsediliyor, bütün gün illa ki aynı kıyafetlerle geziyoruz, göbeği açık yakalayamazsa da açıp ya sarılıyor ya da öpücükler konduruyor. Her akşamki uyku öncesi kitap rutinimizde mutlaka blogu görmek istediğini söylüyor. Kitabı kapatıp, "Alpi Harikalar Diyarında" yı açıyoruz. Maksat, sağ üstteki bebek app.inin görmek. "Bakalım kardeş ne kadar büyümüş:)" Bu gece uyku saatinde üçümüz birlikte uzandık yatağa ve kaşla göz arasında, RifBaba' nın elini karnımdayken gördü. "Çek len elini! O, benim kardeşim!!!" len olayına hiç girmiyorum da bu sahiplenmenin sonu hayrola.

 9. hafta itibariyle yemek sıkıntısı geri geldi. Porsiyonlar yine küçüldü. Fiziksel olarak çok daha iyi durumdayım. Tam da erken uyumaya başladım derken, kabuslar başladı. Alpi' den hatırladığım kadarıyla, daha işeriki aylarda başlamalıydı bu kaygılar. Böyle düşünmemin sebebi, hala aklı başında bir insan olarak görüyorum kendimi:P Ağlama veya herhangi bir duygusallık belirtisi göstermeden film ve haberleri izleyebiliyorum, her şeyi okuyabiliyorum. Alpi' yi beklerken neydi o öyle? Taş Devri' ni izlerken; Fred Dino' ya bağırdı diye ağlamıştım:) Bu hafta sonu doktor randevusu almayı düşünüyoruz. Bakalım kardeşi rahat bir pozisyonda görebilecek miyiz?
O zamana kadar çeşitli kaynaklardan okuduklarımla yetiniyorum. Mesela bu hafta itibariyle; el ve ayaklar daha belirgin hale gelmiş. Parmak çıkıntıları belirginleşmiş. Artık bir boynu varmış. Hareketlenmiş, ultrasonda görülebilirmiş fakat ben bunlari henüz hissedemezmişim. Bebeğin poposundaki kuyruğumsu uzantı gitmiş. Bu, çok komik görünüyordu:) Yüzdeki bütün organlar gelişiyor ve belirginleşiyor. Beyin hala en büyük organmış. Birçok iç organ oluşmaya başlarken; ince bağırsaklar uzar, böbrek oluşumu tamamlanır ve ilk kez idrar üretmeye başlarmış! Alpi bu hafta içinde sormuştu bana,
-Kardeş şu anda karnındaysa çişini de karnının içine mi yapıyordur anne?
Ben de saf saf "henüz değildir tatlım" demiştim. O-hoooo ortalık çoktan şenlenmiş de haberim yokmuş!
Dış genital organlar farklılaşmaya başladığı halde; cinsiyet haka bilinmiyormuş. Alpi' deki  gibi 5,5. ayda öğrenmeyiz umarım. Çok heyecanlı bu:)

Ben, böyle görünüyorum; kardeş ise böyle:) Aşağı yukarı bir çilek kadarmış.

Fotoğraflar 8. haftaya aitler. Kaynaklara göre; rahmim büyüyor&ben karnımın büyüdüğünü hissediyormuşum fakat henüz dışarıdan bakılınca gebelik fark edilmiyormuş! E yukarıdaki fotoğraf nedir sevgili kaynakçalarım??? Yine geçen hafta bir bebek mağazasındaki satıcı; karnıma şöyle bakarak "2-2,5 aylık anca var bebeğiniz" demişti de küçük dilimi yutuyordum! İlk kez birisi dışarıdan kardeşi fark etti:) Hatta bir arkadaş "Cinsiyetini de sorsaydın bari" dedi:))))

Hazımsızlık, gaz ve mide yanması devam edermiş; bildiler. PMS deki duygusallık görülebilirmiş; bilemediler. Göğüsler dolgunlaşmaya devam ediyor ve sütyen mevzusu... Kaşıntı yapmaması önemli benim için. Sporcu modelleri uzun süre rahat ettirir diye düşünüyorum.

Geldik en ihmalkar olduğum bölüme: Günlük kalori ihtiyacım, 300 kalori kadar artmış ve ben süt içmiyorum. Alpi' ye gebeyken de sadece o dönem ve emzirmenin başlarında içip bırakmıştım. Yumurta ile olan küskünlüğümüz; Alpi' yi beklediğim ayların ortalarından itibaren devam ediyor. Bol yoğurt ve peynirle idare etmeye çalışıyorum. 

Herkes bana ilk trimester bitince başlayacağım destek haplardan bahsediyor. Bense folik asitin bitmesi için can atıyorum. Bu destek konusunu doktorlarım ile enine boyuna konuşacağım. Bir de yurt dışındaki arkadaşlarımla.

Kardeş hala tıbben embriyo olarak anılsa da; biz kendi aramızda ismini mırıldanmaya başladık.

*Biterken hava yağmurlu. Nerde o açık hava? Nerede o incecik yağan nisan yağmurları? Hava kapalı. 

Read more »